es  |  eus  |  en  |  fr
Hemen gaituzu
logo_facebook logo_twitter instagram podcast logo_contacta
logo_abao
<?php echo $trad_temporada1920web; ?>

I Lombardi alla prima crociata

Giuseppe Verdi

Emanaldiak

Larunbata 2019ko Urtarrilaren 19 19:30-etan
Asteartea 2019ko Urtarrilaren 22 19:30-etan
Ostirala 2019ko Urtarrilaren 25   19:30-etan
Astelehena    2019ko Urtarrilaren 28 19:30-etan

Babeslea

FITXA

  Oronte José Bros  
  Giselda Ekaterina Metlova*  
  Pagano Roberto Tagliavini  
  Arvino Sergio Escobar*  
  Viclinda/Sofía Jessica Stavros  
  Acciano David Sánchez*  
  Pirro Rubén Amoretti*  
  Milango Priore bat Josep Fadó  
       
    Euskadiko Orkestra Sinfonikoa  
    Coro de Ópera de Bilbao  
       
  Musika-zuzendaria Riccardo Frizza  
  Eszena-zuzendaria Lamberto Puggelli  
  Birjarpenaren eszena-zuzendaria Grazia Pulvirenti Puggelli  
  Eszenografoa Paolo Bregni*  
  Argiztapena Andrea Borelli  
  Jantziak Santuzza Cali  
  Koruaren zuzendaria Boris Dujin  
  Arma-maisua Renzo Musumeci Greco  
       
  Produkzioa Teatro Regio di Parma  
       
  *ABAO-OLBEn debutatuko du    



AUDIOA

Rondo de Giselda (Acto 2, final). Cristina Deutekom
La mia Letizia infondere. José Carreras
O Dignore, dal letto natio
Preludio y terceto final
Si, del ciel che non punisce mai. Luis Lima

DOKUMENTUAK

pdf
Esku-programa
pdf
Scena (gaztelanian)
pdf
Argumentuaren sinopsia
pdf
Libretoa
pdf
Las cruzadas deconstruidas. Religion, drama y espectaculo
pdf
El movimiento cruzado y sus inicios
pdf
Diskografia eta videografia
pdf
Melomano-n artikulua
pdf
Opera Actual-n artikulua
pdf
Scherzo-n artikulua

Zirkularrak

pdf
Dosier-a

I LOMBARDI ALLA PRIMA CROCIATA

 

 

Lekua: Milan etaLurralde Santua, XI. mendearen bukaeran

 

 

I. EKITALDIA

Mendekua

 

1.1 Milango San Anbrosio plaza

Hiria Folcoren semeak, Arvino eta Pagano, adiskidetu egin direla ospatzen ari da. Pagano anaia hiltzen saiatu zen, Viclindarekin ezkontzeko, harekin maiteminduta zegoelako; ondorioz, deserriratu egin zuten. Hamazortzi urte geroago, hirira itzuli da, damututa dagoela esanez, baina benetan berriro nahi du Arvino akabatu, zeina Jerusalem konkistatzera abiatuko diren gurutzatu lonbardiarren buruzagi izendatu duten. Anaiek bat egingo dute borrokan. Apaiz batzuk, beren klaustroko isiltasunean, bakearen eta Jainkoaren bedeinkazioaren alde otoitz egiten ari dira. Bien bitartean, Pagano eta Arvinoren ezkutari Pirro haren heriotza antolatzen ari dira. Pirrok baditu erailketan laguntzeko prest dauden gizonak.

 

1.2 Galeriabat Folcoren jauregian

Viclinda eta bere alaba Giselda errukia eskatzen ari zaizkio Ama Birjinari, ez baitira fio Paganoren damuaz. Arvinok diotso emazteari aita, Folco, ondoko logelan dagoela, berean, hain zuzen. Alde egiten duenean, Pagano eta Pirro agertuko dira; lehenengoa anaiaren logelan sartuko da, eta berehala aterako daga odoleztatua eskuan eta Viclinda arrastatuz. Arvino ikusitakoan, txundituta geratuko da, eta Viclindak eta Giseldak aita erail duela jakinaraziko diote. Arvino Pagano hiltzera doanean, Giseldak erruki dadin eskatuko dio, delitu gehiagorik ez izateko. Paganok koldarkeria egotziko dio anaiari, eta bere buruaz beste egiten saiatuko da, baina behin betiko kondena, bertan dauden guztiek adieraziko dutena, Kainena izango da: betiko deserria.

 

 

 

II. EKITALDIA

Kobazuloko gizona

 

2.1 Areto bat Acciano erregearen jauregian, Antiokian

Antiokiako errege Acciano, gortesauak eta herritarrak Alari erreguka ari zaizkio, gurutzatuak hiriko ateetara dena sarraskitu ondoren heltzeagatik mendeku har dezan. Denek beren lurraldea babestuko dutela zin egingo dute. Erregearen semeak, Orontek, jauregiko haremean preso dagoen neska bat maite duela aitortuko dio amari, Sofia erreginari. Neska hori Giselda da, Arvinoren alaba, musulmanek atxilotua. Sofia, kristautasunera aldatua, ados dago harremanarekin, eta Oronte prest dago bera ere kristau bihurtzeko, Giseldaren maitasuna bereganatzearren.

 

2.2 Kobazulo bateko sarrera, mendi-gailur batean

Pagano, ermitau bihurturik, Antiokiatik gertuko kobazulo batean bizi da, gurutzatuen zain, haiekin bat egiteko. Ordaindu du bere bekatua, eta santutasunak argituriko pertsonaia da. Bere konplize ohia, Pirro, musulmana orain, laguntza eske joango zaio, nor den jakin gabe; izan ere, Folcoren heriotzan parte hartzeagatik eta apostasiagatik Jainkoak barka diezaion nahi du. Paganok diotso horretarako Antiokiako ateak ireki, eta kristauei sartzen utzi behar diela. Pirrok halaxe egingo duela hitz emango dio, hiriko harresiak beraren ardurapean baitaude. Badatoz kristauak, Arvino buruan. Paganok kasket batez estali du bere burua. Arvinok galdetuko dio nola aska dezakeen alaba, eta nola konkistatu hiria. Paganok iragarriko du Antiokia gau horretan bertan eroriko dela.

 

2.3 Harema

Giselda ama zenaren, Viclindaren, alde otoitz egiten ari da. Emakumeen garrasiak entzuten dira, gurutzatuengandik ihesi, eta bat-batean turkiarrak sartuko dira, haiek ere ihesi. Sofiak jakinaraziko Giseldari aitak, Arvinok, Acciano senarra eta Oronte semea hil dizkiola. Orduan, Arvino eta Pagano sartuko dira, eta alabak aitari beraren eta soldadu kristauen indarkeria ankerra aurpegiratuko dio, ez baitu lekurik Jainkoaren izenean, eta musulmanen urrea eskuratzeko grinak eragindakoa baita. Arvino, sakrilegoa dela egotzita, alaba hiltzen saiatuko da, baina besteek eragotzi egingo diote.

 

 

 

III. EKITALDIA

Konbertsioa

 

3.1 Josafaten harana, Jerusalem urrunean dagoela

Gurutzatuak eta erromesak Jerusalemi abesten ari zaizkio. Giseldak, aitarengandik ihes egin ondoren, Oronte larriki zaurituta topatuko du, baina bizirik. Gizona atsekabetuta dago, dena galdu duelako. Bere aurreko bizimodua, bere gertukoen maitasuna eta edozein konpromiso ukatuta, elkarrekin ihes egingo dute, beren maitasuna babesteko, soldadu lonbardiarren oihuen artean.

 

3.2 Arvinoren denda

Arvino, alabak alde egin duela jakinik, hura madarikatzen ari da. Horrez gain, bere anaia Pagano inguruan ikusi dutela jakinaraziko diote. Soldadu batek ezagutu egin du. Arvino mendeku hartzeko prestatzen hasiko da.

 

3.3 Jordan ibaia ikusgai, kobazulo baten barrualdea

Giselda, Oronte zauritua kobazulo batean babestuta, Jainkoari kargu hartzen ari zaio, ama eta maitea kendu dizkiolako. Ermitaua gazteen atzetik joan da, eta Giseldari halako hitzak esateagatik errieta egingo dio. Gero, musulmana kristautasunera aldatu eta bataiatu egingo du, Giseldaren besoetan hil aurretik.

 

 

 

IV. EKITALDIA

Hilobi Santua

 

4.1 Jerusalemetik gertuko kobazulo bat

Giselda, Paganok eramanda, aitarekin bildu da ermitauaren kobazuloan, eta adiskidetu egin dira. Neskak, unatuta, Oronte ikusiko du ametsetan, espiritu zerutiarren artean; gizonak aditzera emango dio gurutzatuek Siloeko iturrian topatuko dutela ura, halaxe erregutu baitio Jainkoari zeruan.

 

4.2 Kanpamentu lonbardiarra, Rakelen hilobitik gertu

Soldadu lonbardiarrak, egarriak jota, kanta malenkoniatsu bat abesten ari zaizkio aberriari. Giseldak jakinaraziko die Siloeko iturrian ura aurkituko dutela, eta haiek, Arvinoren hitzaldi adoretsua entzundakoan, borrokarako prestatzen hasiko dira, ekintza kolektibo indarberritua gauzatzeko asmoz.

 

4.3 Arvinoren denda

Pagano, borrokan ezin larriago zaurituta, Arvinoren dendara eraman dute anaiak eta Giseldak; orduan, ermitauak benetan nor den jakinaraziko die. Anaia biak adiskidetu, eta Pagano bertan hilko da, baina aurretik Jerusalem ikusi ahal izatea eskatuko die; denda irekiko dute, hiria ikus dezan. Bertako dorreetan, gurutzatuen banderak ikusten dira, soldaduak Jainkoari garaipena eskertzeko himno bat abesten ari direlarik.